جامعه‌شناسی مشارکت و تصمیم بنزینی

متأسفانه پس از تصمیم بنزینی حاکمیت! و اتفاقات پس از آن، همچنین توجیهات مقامات مسئول یادآور آموزه‌های خودم در باب جامعه‌شناسی و مدیریت مشارکتی شدم.
اینکه تصمیمات در سطوح عالی گرفته شده و صرف نظر از عدم مداخله نمایندگان مجلس در این امر مهم، هدر رفت ته‌مانده سرمایه‌های اجتماعی و اعتماد مردم به دولت و حاکمیت و بلندتر شدن دیوار بی‌اعتمادی، تزلزل باورها و اعتقادات قشر ضعیف و متوسط جامعه و بسیاری موارد دیگر، می‌توانست در سایه تعامل مناسب دولتمردان با سطح و بستر جامعه و از طریق نهادهای رسمی و تخصصی مشورتی، اتحادیه‌ها و اصناف، سازمان‌های غیر دولتی، رسانه‌ها و صدا و سیما به گونه‌ای دیگر باشد.
کج فهمی و عملکرد ضعیف دولت و مجلس در ایفای وظایف خود در کنار این امر ساده که می‌توانستند با شیب ملایم و سالانه نسبت به افزایش قیمت بنزین اقدام نمایند جای خود اما چرا از ظرفیت‌ نهادها و سازمان‌های پایین دست برای هماهنگی، اطلاع‌رسانی، اعمال بهترین روش ممکن و... استفاده نکردند؟!
همان چیزی که مدام سر کلاس‌ها از آن به عنوان برنامه‌ریزی از پایین به بالا و مدیریت مشارکتی یاد می‌کنیم! پس کی می‌خواهیم ساده‌ترین و بارزترین آموزه‌ها را در عمل به کار گیریم تا مردم، کشور و نظام دچار چنین هزینه‌هایی که از جمله بالاترین آن از دست رفتن یا کاهش اعتماد و آسیب به سرمایه‌های اجتماعی است، نشوند؟!

مصطفی پاکدل‌نژاد
تهران؛ 9/9/98