انتشارات فرهنگ و تمدن منتشر کرد

((MCDM) Criteria Decision Making Multiple)
یا همان مدل‌های تصمیم‌گیری چند معیاره برای تصمیم‌گیری‌های پیچیده مورد استفاده قرار می‌گیرند. در اين تصميم‌گيري‌ها به جاي استفاده از يك معيار سنجش بهينگي، ممكن است از چندين معيار سنجش استفاده گردد. به عنوان مثال فرض كنيد در يك مسأله حمل و نقل شهری قصد داريم هم هزينه حمل را حداقل كنيم و هم سوددهي را حداکثر نماییم و هم فاكتورهاي ايمني و واقعي و ... را با در نظر گرفتن درجه اهميتشان به طور همزمان در نظر داشته باشیم. اين مسئله پيچيده‌اي خواهد شد كه توسط بسیاری از تكنيك‌ها به راحتي قابل بررسي نیست فلذا مدل‌هاي تصميم‌گيري چند معياره می‌تواند پاسخگوي چنين مسائلي باشد.
از آنجا که تصمیم‌گیری در خصوص طراحی و اجرای پیاده‌راه‌ها عوامل و ذی‌نفعان متعددی را در بر می‌گیرد لذا این مدل برای ارزیابی قابلیت پیاده‌مداری در مسیرهای پیاده‌رو، در پژوهش حاضر مد نظر قرار گرفت که در ابتدا عوامل مؤثر بر ارزیابی قابلیت پیاده‌مداری در مسیر‌های پیاده‌رو شناسایي شده و سپس روابط درونی و اولویت‌بندی این شاخص صورت گرفته است.
یافته‌ها نشان می‌دهد که مهمترین عوامل ارزیابی قابلیت پیاده‌مداری در مسیرهای پیاده‌رو عبارتند از: حمل و نقل و ترافيك، اجتماعي- اقتصادي، کالبدي، جذابیت و سرسبزي، امنیت، ایمنی، مبلمان و دسترسی. در گام اول به اولویت‌بندی معیارهای اصلی پژوهش پرداخته شد که مشخص گردید معیار امنیت در اولویت اول قرار دارد. معیار دسترسی در اولویت دوم و معیار مبلمان در اولویت سوم قرار دارد. در گام بعدی براي انعكاس ارتباطات متقابل ميان معیارها از تکنيک ديماتل استفاده شد. بدین شکل که در ابتدا ماتریس روابط ارتباط مستقیم شاخص‌ها تشکیل گردید. بر اساس نتایج معيار امنیت از بيشترين تأثيرگذاري برخورداري است. معيار حمل و نقل و ترافيك از ميزان تأثيرپذيري بسيار زيادي برخوردار است. براساس محاسبات صورت گرفته و سوپرماتريس حد، مشخص گردید احیای هویت‌های تاریخی در اولویت نخست قرار دارد. عدم وقوع جرم و جنایت در این مسیر در اولویت دوم و كيفيت زيباشناختي معبر سومین شاخص با اهمیت است.